Selecteer een pagina

HANOI – SAPA

Normaal gesproken zou ik hem flippen als mijn bagage weer eens niet op bestemming aan zou komen, maar dit keer was ik er verbazingwekkend relaxed onder. Zou het komen omdat ik er al enige ervaring mee heb of zou ik toch al iets meer de controle los kunnen laten? Ook al baal ik er natuurlijk van, het kan nu eenmaal gebeuren en op dat moment kan ik er toch niets aan veranderen. Ik kan mijzelf kwaad maken en lopen vloeken omdat die bagage er wéér niet is, maar daar komt het (jammer genoeg) niet sneller door terug. Gelukkig had ik wat reserves mee en kwam ik de eerste dag door, want op dag nummer twee werd netjes mijn bagage, zelfs éérder dan verwacht afgeleverd bij mijn hostel. Mijn backpack en ik waren weer herenigd en het avontuur was zelfs al begonnen!

HANOI

Toen ik Hanoi binnen kwam rijden met drie andere Nederlandse Backpackers, dacht ik gelijk aan de drukke straten van Bangkok. Vele mensen op straat, scooters die van alle kanten lijken te komen en eten in overvloed. Toen ik uit de taxi stapte, waande ik mijzelf in een broeierige hitte, vol met uitlaatgassen van alle scooters in combinatie met allerlei verschillende geuren van eten. ‘YES, I’m back in Asia’! Het regende de dag van aankomst pijpenstelen en aangezien ik nogal moe was van mijn vlucht heb ik bij het hostel gezeten, mijn blog uitgewerkt en gewacht op Sanna. Toen Sanna binnenkwam begon het zonnetje weer te schijnen en zijn wij gelijk maar de deur uit gegaan voor wat eten. Bij het bestellen van een welkomstbiertje, begreep de man ons niet helemaal goed en kregen wij gelijk een pitcher van 5 liter bier voorgeschoteld. Geen slecht begin voor een eerste avond.

FREE WALKING TOUR

Hanoi Train Street

Een free walking tour door de straten van Hanoi leek ons een goed begin om een beeld te krijgen van de highlights van Hanoi. Een gids van ons Hostel nam ons mee naar het Hoan Kiem Lake, bracht ons naar een lokale markt en de Hanoi Train Street om vervolgens koffie te gaan drinken in één van zijn favoriete koffietentjes van Hanoi. Je zou het misschien niet meteen denken, maar Vietnam is een echt koffieland. Vietnam produceert namelijk het twee na grootste koffieproduct van de hele wereld. Een echte koffieliefhebber zoals ik voelt zich dus ook helemaal thuis in Vietnam. Er wordt hier echt van alles geserveerd als het om koffie gaat, maar de Egg coffee is toch wel een Vietnamese specialiteit. Ondanks dat ik een groot koffieliefhebber ben, voel ik mij toch niet geroepen tot een koffie met rauw ei, dat laat ik lekker aan Sanna over. 

HANOI TRAIN STREET

Tijdens onze eigen citytour, besloten wij nog eens naar de Hanoi Train Street te gaan.De Hanoi Train Street had zo’n positieve indruk achter gelaten tijdens de free walking tour, dat wij deze straat de volgende dag nog eens wilde bekijken, alleen dan op een tijdstip dat de trein door de straat kwam rijden. Wij hadden net een vrij plekje gevonden, iets te drinken besteld en zaten klaar om ook de Vietnamese springrolls te bestellen, totdat wij in de verte het geronk van een trein aan hoorde komen en alle lokale mensen haastig onze tafels en stoelen van het spoor afhaalde. Hutje mutje stonden alle toeristen tegen de muur aan te wachten op de trein die luid liet horen dat hij dichterbij kwam. Tegen elkaar aangedrukt raasde de trein aan ons voorbij. Hoewel ik wist en zag dat wij dicht bij het spoor stonden, had ik niet verwacht dat de trein zó dichtbij zou komen. Ik had geen centimeter opzij moeten zetten of ik werd meegezogen en was mijn reis van korte duur geweest. De trein was nog niet voorbij en wij kregen alweer een stoel onder onze kont gedrukt en de tafel stond alweer voor ons klaar. BIZAR hoe snel deze straat in een korte tijd zo kan veranderen. 

Voor meer foto’s van Hanoi, klik hier.

SAPA

Voor betoverende bergen, rijstterrassen, een stevige hike en een ontmoeting met de lokale bergstammen moesten wij in Sapa zijn. Na een heftige nacht (lees: een halfuur slaap), werden wij door Mama Su, onze lokale gids opgehaald voor een ontbijtje om vervolgens de bergen in te trekken richting het huis van Mama Su waar wij de nacht zouden verblijven. Het was een tocht van 15 km en ik kan je vertellen, na een halfuur slaap én een jetlag is dat geen gouden combinatie. Maar lang kon ik er niet over in zitten, want wat is het héérlijk om weer tussen de bergen te zijn, te hiken en de lucht van de natuur tot je te nemen. Daarnaast was het uitzicht adembenemend mooi en genoot ik van alle uitzicht om mij heen. De lokale mensen in traditionele kleding, loslopende koeien en varkens, spelende kinderen en zelfs scooters die ook hier van de meest gevaarlijke wegen de berg afgingen. Wat blijft het toch fascinerend om te zien hoe andere mensen leven. 

Aangekomen bij de homestay kregen wij een lunch aangeboden en werden wij naar onze kamers begeleid. Voor ieder een eigen kamer waar wij die middag gelijk even wat slaap hebben ingehaald. Aan het einde van de middag genoten van een korte wandeling rondom het huis en vooral genoten van de stilte van de omgeving. 

Ondanks dat wij beiden erg moe waren, hebben wij toch weer een aantal uur wakker gelegen. Lang leven de jetlag! Niet alleen de jetlag zorgde ervoor dat ik niet kon slapen, maar ook mijn kuiten en scheenbenen stonden in vuur en vlam. De shin splints die ik inmiddels alweer bijna twee jaar heb, vonden een hike van 15 km toch iets minder prettig en de dag erna kon ik dan ook amper op mijn benen staan. Maar hé, ik zat midden in de bergen en moest wel doorgaan, maar ik realiseerde mij wel dat ik echt nóg meer aandacht aan deze blessure mag geven als ik tijdens mijn reis nog meer bergen wil beklimmen. Gelukkig was de hike naar beneden minder lang dan de dag ervoor en zorgde alleen de ongelijke ondergrond voor pijnlijke steken, maar het uitzicht deed alle pijn al snel vergeten. Wat heb ik ontzettend genoten van deze tocht en ondanks mijn pijnlijke shin splints, vragen deze bergen naar meer!

Wil je meer foto’s van Sapa zien? Klik dan hier voor meer foto’s van Sapa.

Liefs,

Chantal