Selecteer een pagina

Na Phong Nha, vertrokken wij in een te kleine bus, gemaakt voor Aziatische mensen naar Hué. Met mijn knieën in mijn nek, tassen tussen de stoelen en zwetende medereizigers aan mijn zij om vier uur later warm verwelkomt te worden in het Freedom Hostel in Hué. In Hué verbleven wij twee nachten om vervolgens de Hai van Pass te gaan rijden richting Hoi An. 

HUÉ

Hué was van 1802 tot 1945 de keizerlijke hoofdstad van Vietnam en ligt precies op de voormalige grens van Zuid- en Noord-Vietnam. De stad heeft tijdens de Vietnam oorlog veel schade opgelopen waardoor een flink aantal gebouwen in Hué flink zijn beschadigd. Ondanks dat Hué hierom bekend staat, heb ik hier persoonlijk weinig van meegekregen. We kwamen in de stad aan, hebben onze spullen gedropt en zijn gelijk opzoek gegaan naar eten. We kwamen in een gezellig straatje terecht met verschillende eettentjes, waar ons communiceren met handen en voeten weer op de proef werd gesteld. Het blijft op vele plekken een uitdaging om vegetarisch te eten. Vietnamezen spreken over het algemeen slecht engels en wanneer je zoals wij op een budget reizen, is dat in de lokale eettenten nog iets meer. Ik ging veilig voor een starter gerecht met courgette, maar Sanna waagde een gokje op de springrolls die na drie keer vragen toch echt vegetarisch zouden zijn. Bij het nemen van een hap, bleek er toch vlees in te zitten. Het leven van een vegetariër gaat hier in Vietnam niet altijd over rozen en het heeft al voor de nodige frustraties geleidt, maar we doen ons best. 

LOCAL TOUR

De volgende dag hebben wij ons opgegeven om mee te gaan met een lokale tour door de stad. Het hostel waar wij verbleven boodt een free tour aan om met lokale studenten langs meerdere bezienswaardigheden te gaan om hun Engels te verbeteren. In de ochtend zijn wij naar een lokale markt gelopen, maar de hitte én de intense geuren zorgde ervoor dat wij daar niet lang zijn verbleven. Stukken vlees die open en bloot in 40 graden op rieten mandjes liggen te broeien, gevolgd door de geuren van allerlei soorten groente en fruit én dat nog eens gemengd met alle uitlaatgassen van de scooters die je nog steeds door alle smalle straatjes aan de kant proberen te toeteren. Een smakelijke ervaring was het in ieder geval niet. Tijd voor koffie en verkoeling! 

In de middag met een aantal studenten en andere backpackers mee gegaan met de lokale free tour. We begonnen de tocht met scooters bij een monument en vetrokken daarna naar het verlaten waterpark. De bouw van het waterpark is in 2004 na een investering van drie miljoen dollar gestaakt en dient nu vooral als een griezelpark voor toeristen. Ik ben er gek op om verlaten, oude plekjes op te zoeken en het verlaten waterpark stond dus hoog op mijn lijstje. Het was echt mega groot en ik blijf het zonde vinden dat het waterpark nooit is afgemaakt. Het heeft zoveel potentie om uit te groeien tot een waanzinnig waterpark. Ondanks dat was het wel echt heel tof om te zien en hebben wij onszelf daar anderhalf uur vermaakt. Na het waterpark zijn we naar de Thien Mu pagoda gegaan. Een tempel met een prachtig uitzicht over de rivier. Heel erg indrukwekkend om te zien! Naast deze indrukwekkende plekken, was het ook super interessant om de lokale studenten op deze manier te kunnen ondersteunen bij het aanleren van de Engelse taal.

Bij terugkomst stond er een heerlijk lokaal ‘family dinner’ op ons te wachten bij het hostel. Het hostel organiseert iedere dag een dinner om kennis te maken met het lokale eten van Vietnam, maar ook om kennis te maken met alle andere backpackers die op dat moment in het hostel verblijven. Klik hier voor meer van deze gezellige, indrukwekkende en vooral hete dag.

HAI VAN PASS

De Hai van Pass is een route van 21 kilometer door de bergen die door vele backpackers wordt gereden tussen Hué en Da Nang of Hoi an. Deze totale route is 150 kilometer lang en tussendoor kan je stoppen bij verschillende highlights van deze route. 

Drie jaar terug heb ik zo ontzettend genoten van de scooter rit van Chiang Mai naar Pai (en weer terug) in Thailand en wilde deze route dan ook graag rijden. Wij konden via het hostel een scooter regelen die wij in Hoi an weer konden afleveren. Onze backpacks werden naar onze volgende bestemming gebracht en dus konden wij in alle vrijheid deze route gaan rijden. Ik achter het stuur en Sanna achterop. Na een flinke rit over de snelweg, een tussenstop bij de Elephant Springs en het strand, begon de rit aan de Hai van Pass. Wanneer je het bordje: Hai van Pass passeert, begin je al gelijk te stijgen. Echt, wat een uitzicht! Tussendoor een aantal keer gestopt om even stil te staan en te genieten van de rust en het uitzicht. Ik heb echt 21 kilometer lang ontzettend genoten! Nadat je de Hai van Pass afrijdt, kom je automatisch weer in de chaos van Vietnam terecht. Er lijken hier in Vietnam maar weinig verkeersregels te zijn en zelfs de functie van een stoplicht komt hier niet tot zijn recht. Groen is gaan, oranje is gaan, maar zelfs met rood kan je gewoon gaan. Even toeteren dat je eraan komt, vooral niet om je heen kijken en gewoon doorrijden. Ondanks dat deze rit zin vergelijking met de rit van Chiang Mai naar Pai, een eitje was, was ik toch ontzettend moe omdat ik 8 uur lang gefocust moest zijn. Scooters én auto’s komen van alle kanten en je hoort constant alleen maar getoeter. Ondanks dat wij hier al twee weken zijn, went dat toeteren nooit.

Voor meer foto’s van de Hai van Pass, klik hier.

Liefs, 

Chantal